18/07/2026 tarih ve 33313 sayılı Resmî Gazete’de, Danıştay 8. Dairesi tarafından verilen kanun yararına bozma kararı yayımlanmıştır.
Trafik ihlaline karışıldığından bahisle tesis edilen iki adet trafik idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada, ödeme emrinin trafik idari para cezalarının birine isabet eden kısmının iptaline ve bu kısma ilişkin yapılan ödemenin davacıya iadesine; diğerine isabet eden kısım yönünden davanın reddine karar veren Trabzon İdare Mahkemesi Hâkimliğinin 18/12/2025 tarih ve E:2025/1013, K:2025/1977 sayılı kararının vekâlet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına karşı Danıştay Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz başvurusunda bulunulmuştur.
Temyiz başvurusunu inceleyen Danıştay 8. Dairesi, 02/04/2026 tarih ve E:2026/1249, K:2026/1944 sayılı kararıyla, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’na göre yürürlüğe konulan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (A.A.Ü.T) kapsamında hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilemiyor ise Tarifede belirlenen maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği, idari bir işlemin hukuka uygunluğunun denetlendiği iptal davalarında da parasal bir alacak ya da tazminat talebi bulunmadığı, somut uyuşmazlığın da idari bir işlem olan ödeme emrinin iptali isteminden kaynaklandığı, bu nedenle A.A.Ü.T’nin İkinci Kısmının İkinci Bölümü’ne göre maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekâlet ücretinin üst sınırını ilgilendiren hükmün tatbik edilmesi suretiyle belirlenen vekâlet ücretinde hukuka uygunluk bulunmadığına karar vermiş olup Trabzon İdare Mahkemesi Hâkimliğinin 18/12/2025 tarih ve E:2025/1013, K:2025/1977 sayılı kararının vekâlet ücretine ilişkin hüküm fıkrasını, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 51. maddesi uyarınca hukuki sonuçları kalkmamak koşulu ile kanun yararına bozmuştur.
Anılan karara ulaşmak için tıklayınız.
Trafik ihlaline karışıldığından bahisle tesis edilen iki adet trafik idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada, ödeme emrinin trafik idari para cezalarının birine isabet eden kısmının iptaline ve bu kısma ilişkin yapılan ödemenin davacıya iadesine; diğerine isabet eden kısım yönünden davanın reddine karar veren Trabzon İdare Mahkemesi Hâkimliğinin 18/12/2025 tarih ve E:2025/1013, K:2025/1977 sayılı kararının vekâlet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına karşı Danıştay Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz başvurusunda bulunulmuştur.
Temyiz başvurusunu inceleyen Danıştay 8. Dairesi, 02/04/2026 tarih ve E:2026/1249, K:2026/1944 sayılı kararıyla, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’na göre yürürlüğe konulan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (A.A.Ü.T) kapsamında hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilemiyor ise Tarifede belirlenen maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği, idari bir işlemin hukuka uygunluğunun denetlendiği iptal davalarında da parasal bir alacak ya da tazminat talebi bulunmadığı, somut uyuşmazlığın da idari bir işlem olan ödeme emrinin iptali isteminden kaynaklandığı, bu nedenle A.A.Ü.T’nin İkinci Kısmının İkinci Bölümü’ne göre maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekâlet ücretinin üst sınırını ilgilendiren hükmün tatbik edilmesi suretiyle belirlenen vekâlet ücretinde hukuka uygunluk bulunmadığına karar vermiş olup Trabzon İdare Mahkemesi Hâkimliğinin 18/12/2025 tarih ve E:2025/1013, K:2025/1977 sayılı kararının vekâlet ücretine ilişkin hüküm fıkrasını, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 51. maddesi uyarınca hukuki sonuçları kalkmamak koşulu ile kanun yararına bozmuştur.
Anılan karara ulaşmak için tıklayınız.

